فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٣٦٧ - ٥ آيه كوثر

سه روز، روزه بگيرند، نذر آنان پذيرفته شده و در نخستين روز، به هنگام افطار، فقيرى درخانه ايستاد و درخواست طعام كرد. همگى طعام خود را به او داده وبا آب افطار كردند. شب دوم نيز اين جريان تكرار شد، وبه جاى فقير يتيمى بر درخانه ايستاد، وايثار شب قبل نيز تكرار گرديد، شب سوم اسيرى بر درخانه ايستاد، وهمين كار نيز انجام گرفت. در شأن اين چهار بزرگوار، كه به آخرين مرحله ايثار دست يافتند، آياتى كه در سوره «هل أتى» است نازل گرديد، اين آيات از آيه هفتم شروع شده و تا آيه بيست و دوم ادامه دارد.و ما به نقل و ترجمه دوآيه مى پردازيم:

(ويُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى حُبِّهِ مِسْكِينَاً وَيَتِيمَاً وأسِيرَاً * إنّما نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللّهِ لا نُريدُ مِنْكُم جَزاءً وَ لاشُكُوراً).[١]

«آنان غذاى خود را در عين نياز به آن، به بيچاره، و يتيم، و اسير، مى دهند، ومى گويند ما شما را براى خدا اطعام مى كنيم و از شما پاداش و سپاسى نمى خواهيم».

٥. آيه كوثر

آيه پنجمى را به عنوان «بيت القصيدة» ياد آور شويم وآن آيه كوثر است. چنانكه مى فرمايد:

(إنّا أعْطَيْنَاكَ الْكُوثَر * فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَانْحَرْ * إِنَّ شَانِئَكَ هُوَ الأبْتَرُ)

«ما به تو خير فراوانى داديم. براى خدا نماز بگزار وقربانى كن. ونسل